Atzo Montjuïceko estadioan egin zen Biharamuneko otoitzaldian gazteen testigantzek arreta handia piztu zuten sare sozialetan zein komunikabideetan. Bereziki, txikitan bere aitak ama hiltzen saiatu zela bizi izan zuen gaztearen testigantzak. Haren hitzetan, “mutil bat tartean jarri zen ama babesteko, eta hil egin zen”; amaren bizitza salbatu zuen, eta aita espetxera sartu zuten. Oso esperientzia gogorra bizi izan arren, gaur egun Zuzenbideko ikaslea da, eta bere kontakizunean azaltzen duen bezala, harrera egin zioten pertsonei esker izan da hori. Eta hori albiste ona da.
Ez da albiste ona, ordea, komunikabideetan eta sare sozialetan benetan eraila izan zenaren etengabeko ikusezintasuna. Ez zen hil; aitak erail zuen ama babesteagatik. Kontsultatutako hainbat hedabideren titularretan xehetasun hori zuzenean ezkutatu egiten da. Berak bere kontakizunaren hasieratik aipatzen du, oso argi esaten du, baina gero ez da komunikabideetan jasotzen.
Bere garaian emakumeok indarkeria matxistaren biktimen inguruko ikusgarritasun zorrotza eta errespetuzkoa aldarrikatu genuen bezala, gauza bera gertatzen hasi behar da genero-indarkeria isolatzailearen biktimekin ere.
Beharrezkoa da indarkeria mota hori ikusaraztea, genero-indarkeria desagerraraztea oztopatzen duelako; hau da, laguntzen duten pertsonak eta genero-indarkeria isolatzailearen biktimak ikusezin bihurtzeko dinamika. Kataluniako indarkeria matxistak desagerrarazteko legeak ere jasotzen du hori.
Horregatik, gaur ama babesteko tartean jarri zen mutila gogoratzen dugu; genero-indarkeria isolatzailearen biktima izan zen.
Irudia: Canva
Egilea: Cristina Pulido
