Diario Feministatik itzulita

XXI. mendean, feminismoan emakume askoz gehiago eta anitzagoak txertatzea lortzen ari ginen, iraganean baino gehiago; horrekin batera, gizon feministen kopurua eta maskulinitate berrien presentzia ere handitu egin ziren. Azken urteetan, gizarte osoan feminismoari egozten zitzaizkion proposamen batzuen aurkako oposizio erradikala hazi da, eta horrek mugimenduaren barruan ere zatiketa sortu du; ondorioz, jarrera batzuek emakume asko urrundu dituzte deialdi eta ekintza ezberdinetatik.

Gaur egun positiboena da emakume gehienek —baldintza, sinesmen eta ikuspegi desberdinetako feministek— publikoki aurkeztu dutela zatiketa hori gainditzeko proposamena, eta horren ondoriozko ahultzea gainditzeko helburua; horrela, eten egin zen hazkundea berreskuratu eta are gehiago handitu nahi dute, kopuruan, aniztasunean eta eraginean.

Ekimen hauek lehenik gizartean bertan sortu dira: auzo eta herrietan, lantokietan… emakume oso anitzek erabaki dute bat egitea, beren ideologia desberdinetatik harago, beren eskubideak aldarrikatzeko, berdintasunean aurrera egiteko eta indarkeria mota oro gainditzeko. Sare sozialetan ikusi dugu une garrantzitsuenetako bat Valentziako DANAren garaian oinarri herritarrek egindako ekintzak izan direla: auzo eta herrietako eskoletako emakume oso ezberdinek ekintza onuragarriak egin zituzten, ez bakarrik beraientzat, baita haurrentzat, gizonentzat eta gizarte osoarentzat ere. Ondoren, hedabideetan ere agertzen hasi dira ekimenak, estatus profesionala duten emakumeek eta arduradun instituzionalek bultzatutakoak, feminismoaren zatiketa eta ahultzea gainditzeko.

2019tik aurrera, Zientzia, Feminismoa eta Maskulinitateak izeneko urteroko kongresuak hasi ziren. Horrela, etorkizun hurbilean aurreikusten genuen zatiketa eta ahultzea gertatuko zela sumatu genuenean aurreratu ginen. Zortzigarren kongresua antolatzear gauden honetan, pozgarria da ikustea beste ekimen asko ere loratzen ari direla norabide berean. Lehen kongresuan, ahots batzuk ikuspegi jakin bat inposatzen saiatu ziren, baina parte-hartzaileen gehiengo zabalak erabaki zuen kongresu hura pluralista izango zela: emakume guztiena, eta oro har, berdintasunaren eta indarkeriarik ezaren defentsa partekatzen duten pertsona guztiena. Jarrera argi eta plural horri esker, gaur egun geldiezina den mugimendu bati ekarpena egin ahal izan diogu, eta laster feminismoaren historiako aurrerapen handiena lortuko du.

Egilea: Esther Roca Campos
AUCFEMeko presidentea.
Zientzia, Feminismoa eta Maskulinitateak Unibertsitate Elkartea.

Argazkia: Canva