(Diario Feminista-tik itzulita)
20 urte nituen kongresu batean parte hartu nuenean. Bertan, besteak beste, hiru Nobel saridunek parte hartu zuten. Horietako bat Ada Yonath zen, 2009an Kimikako Nobel Saria jaso zuena, Venkatraman Ramakrishnan eta Thomas A. Steitzekin batera, erribosomaren egiturari eta funtzioari buruz egindako ikerketa aitzindariengatik.
Yonath kriobiokristalografiako metodoen garapenean ere aitzindaria izan zen, difrakzio-esperimentuetan kristal biologikoak hobeto babesteko eta biologia estrukturalaren aurrerabideari ekarpen erabakigarria egiteko.
Bartzelonako Unibertsitateko Eraikin Historikoan egindako topaketa hartan parte hartu zuten 500 inguru gazteen artean, hainbat bokazio zientifiko piztu ziren. Hunkitu egin gintuen diziplina oso desberdinetako pertsonak elkarrekin eta dialektikoki gizarte-inpaktuaren kontzeptua garatzeko bildu izanak, zientzia pertsona guztien bizitzak hobetzera bideratzen laguntzeko. Bertan, hainbat arlotako zientzialari eta zientzialariekin hitz egin zuen, baita gizarte-zientziekin ere, ezagutza zientifikoak benetako gizarte-hobekuntzak sortzeko moduari buruz.
Biziki kezkatu gintuen kongresu hura eta bere hizlariak lintxamendu mediatiko baten xede izateak, salaketa anonimo oso larri batzuekin. Testuinguru hartan, Adaren babesa oso garrantzitsua izan zen. Yonathek L ‘Oréal-UNESCO For Women in Science saria ere jaso zuen 2008an, eta bere ibilbidea, berez, erreferente aparta zen ikertzaile gazteentzat.
Bera bezalako zientzialariei esker, gazte haietako asko ikertzaileak gara gaur egun, eta lanean jarraitzen dugu orain 20 urte dituztenek ere karrera zientifikoa egin dezaten, hala nahi badute, beren ikerketa-ibilbideak oztopatzen saiatzen direnei ibilbide horretatik aldentzen utzi gabe.
Ada Yonathek aurkikuntza zientifikoak baino askoz gehiago uzten ditu: esnatzen lagundu zuen bokazioak ere uzten ditu.
Egilea: Ane López de Aguileta
Argazkia: Ada Yonath, con Lidia Puigvert y Marta Soler, en el Congreso SIS 2016
