Periódico Educaciónetik itzulita
Askotan hitz egiten da eskolak haurrek eta nerabeek zoriontsuagoak izaten lagundu behar dutela. Hala ere, gutxitan jorratzen da modu esplizituan ikerketek ongizaterako garrantzitsuenetako jotzen duten faktoreetako bat: kalitatezko adiskidetasun-harremanak eraikitzea.
Beste batzuetan ere aztertu izan dugu adiskidetasunek pertsonen bizitzan duten garrantzia. Hala ere, oraindik ere, gehienetan zoriaren esku uzten den gaia da; hau da, ez da lehen adinetatik lantzen bizitzako ikaskuntza funtsezko gisa, nahiz eta bizitza-ibilbideetan eragin handia izan.
Nire esperientziak erakutsi dit adiskidetasun-loturek bakardade-, tristura- edo abandonu-sentimenduetatik babesten gaituztela, eta sentimendu horiek osasunean eragin negatiboak izan ditzaketela; gai honi buruzko ikerketek ere hori berresten dute. Hala ere, inoiz ez zidaten azalpen zientifikorik eman horrek duen garrantziari buruz. Ajrouch eta lankideek (2024) adierazten duten bezala, lagunak bizi osoan zehar eta garapenaren etapa guztietan harreman sozialen iturri ezinbestekoa dira. Zehazki, denboran zehar adiskidetasun-harreman positiboagoak izan zituztela adierazi zuten emakumeek osasun hobea zuten 23 urte geroago. Aurkikuntza horrek erakusten digu kalitatezko adiskidetasunak lantzea bizi osoan zehar osasun hobea izateko iragarle dela. Baina ez da lotura hori erakusten duen ikerketa bakarra.
Lu eta lankideek (2021) adierazten dute adiskidetasunek gure bizitzak modu askotan aberasten dituztela. Besteak beste, behar dugunean laguntza praktikoa eta emozionala eskaintzen digute. Laguntza horrek onura ugari sortzen ditu pertsonen osasun emozional eta fisikoan: zenbat eta gehiago lehenetsi adiskidetasunak, orduan eta zoriontsuagoak eta osasuntsuagoak dira pertsonak. Azterlan horren arabera, adiskidetasuna zenbat eta gehiago baloratu eta pertsonen bizitzan zenbat eta garrantzitsuagotzat jo, orduan eta handiagoa da kalitate handiagoko harremanak izateko probabilitatea. Balioen Mundu Inkesta erabili zuen aurreko ikerketa batek ere aurkitu zuen adiskidetasuna bizitzan oso garrantzitsutzat jotzea osasun hobea eta zoriontasun handiagoa izateko iragarlea dela. Era berean, frogatu zen familia-harremanei garrantzi handiagoa emateak eragin egonkorra duela bizi osoan zehar osasunean eta ongizatean. Aurkikuntza horiek adiskidetasunen potentzialaz hausnartzera garamatzate, norberak duen familiaren ezaugarriez harago.
Artikulu hau hasten den amets horretara hurbiltzeko, hau da, hezkuntzak pertsonak zoriontsuagoak izaten laguntzeko, beharrezkoa da jakitea oso garrantzitsua dela lotura sozialak eta kalitatezko adiskidetasunak sortzea. Beste ikerketa honek erakusten duen bezala, nortasuna eta geneak azalpen-faktore gisa baztertzen badira, harreman sozialak ongizatearen determinatzaile garrantzitsuenen artean daude (Layard, 2005). Ikerketa horretan nabarmentzen da lagunekin harremanetan izateko maiztasunak, lagun kopuruak eta adiskidetasun-sarearen heterogeneotasun handiagoak lagunengandik laguntza jasotzeko aukera handitzen dutela, eta horrek, aldi berean, ongizate subjektiboa handitzen duela, hau da, zoriontasun-sentsazioa.
Agian horregatik da hain egokia Rabindranath Tagoreri egotzitako gogoeta hau:
«Benetako adiskidetasuna fosforeszentziaren antzekoa da: dena ilundu denean egiten du distirarik handiena.» (Tagore, Proverbia-n aipatua, z.g.)
Ikerketa zientifikoak gaur egun berresten du metafora horrek aspaldi iradokitzen zuena: benetako adiskidetasun-loturak dira gure bizitzako unerik zailenak argitzen dituztenak. Horiek eraikitzen eta zaintzen ikastea ez litzateke zoriaren esku egon behar; gai horiei buruzko elkarrizketa-guneak irekitzea (ebidentzia zientifikoetan oinarrituak) eskoletan eta institutuetan, baita literatura onena irakurri eta eztabaidatzea ere, pertsona guztien ongizatea hobetzeko modu eraginkorra da.
Argazkia: Magnific
Egilea: Sara Carbonell
