Bere azken txostenean, “Goi Mailako Hezkuntza Eraldatzen”, UNESCOk nabarmendu du, irakaskuntzaz eta ikerketaz gain, unibertsitateak komunitatean ere inplikatuta egon behar duela.
2007ko aldaketa meritokratikoa arte, Espainiako unibertsitateetako Gizarte eta Hezkuntza Zientzien arloetan, komunitatearekiko inplikazioa doktoretza edo irakasle plaza baterako hautagai baten maila akademikoaren gabeziatzat hartzen zen. Sarritan, doktorego tesia aurkezten zuen pertsona haur hezkuntzako, lehen hezkuntzako edo bigarren hezkuntzako irakaslea bazen, esaten zen ez zuela eskolekin harreman zuzena ez zutenen maila akademikorik. Unibertsitateko irakasle horiek unibertsitatez kanpokoengana jotzen zutenean, goitik beherako prestakuntza emateko edo datuak biltzeko izaten zen, ondoren ondorioak ateratzeko elkarrizketarik gabe.
Jardun profesional akademiko txar hori unibertsitate feudal haren pseudzientziarekin justifikatzen zen. Esaten zen objektibotasun zientifikoa aztertutako subjektuarekiko distantziaren araberakoa zela. Aitzitik, gaur egun herritar orok libreki kontsulta ditzake iturriak jakiteko objektibotasun zientifikoa elkarrizketarekin eta baterako sorkuntzarekin lortzen dela. Unibertsitate feudaletakoetan, maila akademiko gorena ematen zitzaien unibertsitatez kanpoko irakasleekin elkarrizketa berdinzalea gutxiesten zutenei. Horregatik, egiten zena sarritan pseudzientzia zen, eta horrek ez zuen hezkuntza emaitzak hobetzen, baizik eta hobetzea oztopatzen zuen. Gaur egun nazioartean sustatzen diren unibertsitateetan, UNESCOren txostenak bultzatzen duen bezala, maila akademiko gorena ematen zaie eskolekin berdintasunez elkarrizketan aritzen direnei, haien emaitzen hobekuntzan parte hartuz, ikertuz eta lortutakoa argitaratuz.
Unibertsitate zientifikoek gizatasuneko bikaintasuna ere sustatzen dute, unibertsitate feudalen kontrakoa dena. Gero eta ohikoagoa da unibertsitateko irakasleak ez hurbiltzea eskoletara soilik informazio kuantitatibo edo kualitatiboa jasotzera, gero nahi duten bezala erabiltzeko elkarrizketarik gabe, baizik eta haiekin elkarlanean aritzera emaitzak hobetzeko, baita zentroko boluntario gisa parte hartuz ere. Elkarrizketa horrek ez die soilik maila zientifiko handiagoa ematen, baizik eta hobekuntza pertsonala ere ekartzen du hezkuntza komunitateko kide guztientzat eta unibertsitateko irakasleentzat ere. Are gehiago, dagoeneko badira hezkuntza ikerketa zientifikoko topaketak, eskolek antolatutako topaketekin batera edo koordinatuta, ezagutza zientifiko horiek ikaskuntza, bizikidetza eta ikasleen bizitzak hobetzeko erabiltzen dituztenak.
Irudia Gemini-n sortutako IA bidez sortua
Egilea: Mimar Ramis
