(Diario Feminista-tik itzulita)
RESPECT Women esparrua indartzen duen ebidentziaren berrikuspen globala
Zientziak urteak daramatza emakumeen eta nesken aurkako indarkeria prebenitzeko aukerari buruzko informazioa ematen. Baieztapen hori ez da eslogan bat, baizik eta Osasunaren Mundu Erakundeak eta Emakumeen Nazio Batuen Erakundeak bultzatutako RESPECT Women nazioarteko esparrua eguneratzeko egin berri den berrikuspen sistematikoarekin indartzen diren ikerketen gorputz oso sendo baten ondorioa.
Azterlanak 2013ko urtarriletik 2022ko apirilera bitartean argitaratutako ebidentziak bildu eta aztertzen ditu, eta 10 urtetik aurrera emakumeei eta neskatoei zuzendutako esku-hartzeei buruzko 178 berrikuspen hautatzen ditu. Programak aztertu ondoren, RESPECT zazpi estrategien arabera antolatu dira (harremanak, ahalduntzea, zerbitzuak, pobreziaren murrizketa, ingurune seguruak, haur eta nerabeen abusuaren prebentzioa eta eraldaketa soziala). Emaitza gure lehentasunei buruzko errealitate oso argigarria erakusten duen mapa bat da: askoz ere ikerketa gehiago dago bizirik dirauten pertsonentzako zerbitzuei buruz lehen mailako prebentzio iraunkorrari buruz baino, eta, gainera, nahiko gutxi arakatuta jarraitzen dute pobrezia bezalako egitura-arloek.
Eguneraketa sendoa da: 2013az geroztik ebidentziak metatu dira, eta horiek esku-hartze eraginkorrak babesten dituzte hainbat ildo nagusitan. Zerbitzu eskuragarriak eta kalitatezkoak indartzearen garrantzia sendotzen da, baina bizitza- eta kultura-baldintzak aldatzen dituzten estrategiei buruzko ikerketa-gorputza ere hazten ari da: norberaren garapena sustatzea, ikuspegi indibidualista bat gaindituz, ingurune seguruak sortzea, adin goiztiarretan abusuak prebenitzea eta, bereziki, kontrolari eta indarkeriari saihestezinak balira bezala eusten dioten arauak eta jarrerak eraldatzea. Eta agian horixe da BMJ Public Health-ek argitaratutako artikuluaren ekarpenik indartsuena: prebentzioa ezin da “osagarri” hautazkotzat hartu, oinarri zientifikoa duen betebehar publikotzat baizik.
RESPECT Women arduradun politikoak, profesionalak eta ikastetxeak eragina duen horretara bideratzeko sortu bazen, berrikuspen berri honek esan nahi digu ezagutza existitzen dela eta hazten ari dela; falta dena lehentasuntzat hartzea da, ebidentzia gutxien dagoen lekuan inbertitzea, ikuspegi intersekzionala duten estrategiak diseinatzea, eta politika iraunkorrak abiaraztea. Prebenitzea ez da agintzea: lehenago, zorroztasunez eta zuzentasunez jardutea da, indarkeriak gizarte-gaitz izateari utz diezaion, eta bizitza librea izateko eskubidea errealitate bat izan dadin pertsona guztientzat, baita emakume eta neskentzat ere.
Irudia: Freepik
Egilea: Susana Gomez
