(Daily 27tik itzulita)
Osasuna osasun-arretaren, arreta genetikoaren edo bizi-estiloari buruzko banakako erabakien emaitza gisa ulertzen da. Hala ere, ebidentzia zientifikoen gorputz gero eta handiagoak erakusten du giza osasuna gizarte-harremanek ere sakonki baldintzatzen dutela. Komunitate baten babesa, konektatua eta zati bat sentitzeak eragina izan dezake zenbat bizi garen, estresari nola aurre egiten diogun eta krisialdietan zein erresilienteak garen jakitean. Zentzu horretan, elkartasuna ez da balio moral bat bakarrik: osasun boteretsu eta neurgarriaren determinatzaile bat da.
Osasun publikoaren ikuspegitik, elkartasunak gizarte-kohesioa indartzen du, osasun-arloko emaitza hobeei estuki lotuta. Konfiantza, elkarrekiko laguntza eta lankidetza ezaugarri dituzten komunitateek sendotasunez erakusten dituzte gaixotasun kronikoen tasa txikiagoak eta bizi-itxaropen handiagoa. Osasunari buruzko ikerketaren aurkikuntzarik sendoenetako bat da gizarte-harreman indartsuek nabarmen murrizten dutela heriotza goiztiarraren arriskua, tabakismoa edo jarduera fisikorik eza bezalako arrisku-faktoreekin aldera daitezkeen ondorioekin. Elkartasunak gizarte-isolamenduari aurre egiten laguntzen du, gero eta gehiago aitortzen baita baldintza hori gizarte modernoetan osasunerako mehatxu garrantzitsua dela.
Elkartasunak osasun mentalerako dituen onurak bereziki ondo dokumentatuta daude. Azterketa psikologikoek eta neurozientifikoek erakusten dute portaera prosozialak, hala nola beste pertsona batzuei laguntzea, boluntariotza edo ekintza kolektiboa, depresio-, antsietate- eta estres-maila baxuagoekin lotzen direla. Portaera horiek oxitozina eta endorfinak inplikatzen dituzten bide neurobiologikoak aktibatzen dituzte, erregulazio emozionala eta ongizate psikologikoa bultzatuz. Garrantzitsua da azpimarratzea elkartasunak laguntza jasotzen dutenei eta eskaintzen dutenei egiten diela mesede, komunitateen barruan atzeraelikadura positiboko begiztak sortuz.
Elkartasunak ere berebiziko garrantzia du osasun-larrialdietan. Epidemiak, hondamendi naturalak edo krisi humanitarioak bezalako egoeretan, erantzukizun kolektiboak eta elkarrekiko laguntzak osasunerako arriskuak nabarmen murriztu ditzakete. Duela gutxiko hondamendi klimatikoetatik eratorritako ebidentziek, iaz Valentzian izandako DANAren muturreko uholdeak barne, erakusten dute lankidetza sozial handia eta elkartasun-sareak zituzten hezkuntza-komunitateak gai izan zirela pertsona ahulenak babesteko eta erresilientziaz jokatzeko.
Elkartasunak ongizate mentala eta fisikoa babesten duten, erresilientzia indartzen duten eta osasun-arloko desberdintasunak murrizten dituzten gizarte-inguruneak bultzatzen ditu. Elkartasuna osasun publikoko baliabide gisa onartzea funtsezkoa da gizarte osasuntsuagoak eta erresilienteagoak eraikitzeko.
Argazkia: Freepik
Egilea: Aitor Alzaga
