(Diario Feminista-tik itzulita)
Patriarkatuak historikoki erabili duen logika batekin — “helburuak bitartekoak justifikatzen dituelako” —, ahots batzuek etiketa feminista erabili dute egiaztatutako gertaerekin edo datu publiko eta egiaztagarriekin bat ez datozen baieztapenak legitimatzeko. Horrela, desinformazioa inpaktu negatiboarekin elikatzen da. Epe ertain eta luzera, desinformazio horrek kalte larria egiten die genero-indarkeriaren biktimei eta bizirik atera direnei, bai eta feminismoari berari ere.
Adibidez, UB asanblada feministaren ordezkari gisa azaroaren 18an emandako irratsaio berri batean aurkeztu zenak honako hau esan zuen bere hitzaldian:
“Berak dio feminista dela CREAren estrategia bat delako, izan ere, genero-indarkeriako gaiengatik hain zuzen ere erasotzen hasi zirenean, jaunak esan zuen: A! orain talde osoa feminista bihurtzen da” (5: 52-6: 08 minutua)
Kontsultatutako iturriek diotenez, kritika hori bera ibili zen unibertsitateko korridore batzuetan, 2003an Espainiako unibertsitateetan sexu-jazarpenari buruzko isiltasuna hautsi zuen proiektua egiten hasi zenetik. Kontsultatutako beste iturri batzuek diote kritika hori bera egiten dutela CREAren aurkako batzarraren idazkia sinatu duten pertsona askok.
Hala ere, datuek kontrakoa erakusten dute. Rosa Valls feminista zen 1976ko jardunaldietan parte hartu aurretik ere. Lidia Puigvert izan zen 1995ean Espainiako unibertsitate batean sexu-jazarpenagatik lehen salaketa jarri zuen ikaslea. Era berean, oso erraza da interneten gezur hori egiaztatzea, adibidez, 2001ean Lidia Puigvertek Judith Butler eta Elisabeth Beck-Gernsheimekin batera argitaratutako liburua ikusita. 1994an, Bartzelonan, Hezkuntzako Ikuspegi Kritiko Berrien Kongresuan, Lidia Puigvertek feminismo dialogikoaren proposamena aurkeztu zuen. Datu horiek dokumentatuta daude. Zein da datu faltsu hori baieztatzeko benetako arrazoia? Ez dagokio inolako logikari; aitzitik, aukera bat litzateke patriarkatuaren printzipio hori erabiltzeko interpretazioarekin bat datorrela: “xedeak bitartekoak justifikatzen ditu”.
Desinformazio hori ez da lehen aldia kontrasterik gabe eta gutxieneko egiaztapenik gabe handitzen dena. Programa horren ardura izan zuen kazetariak, bere iraganean, oraindik linean dokumentatua, adingabe baten bideo pornografiko bat grabatzeagatik kondenatutako gizon bat goraipatu zuen, eta hori prentsan argitaratu zen bere laudorioaren aurretik. Ondoren, berriro zigortu zuten adingabeen aurkako sexu-delituengatik, eta prentsak berriro berrerori eta dokumentatu zuen. Gaur egun, zuzenketarik eza (lineako laudorio hori dago oraindik) ez dator bat, erabat, feminismoaren defendatzailetzat jotzearekin, abusuen ustezko biktimak aipatuz.
Bestalde, UB Batzar Feminista izeneko ingurutik kontsultatutako iturrien arabera, ez dago salaketa faltsurik, eta, aldi berean, CREAko emakume batek salaketa faltsua egin zuela diote; gutxienez, bi baieztapenetako bat ez da zuzena.
Feminista izatea egia defendatzea da; beraz, datuek baieztapen publikoak ezeztatzen dituztenean, beharrezkoa da argitzea eta inolako gezurrik edo desinformaziorik ez onartzea. Emakume guztien bizitza hobetzea eztabaida publikoa ebidentzien gainean eraikitzearen mende dago, eta ez desinformazioaren gainean; izan ere, desinformazioak kalte larria egiten die biktimei zein feminismoari berari.
Argazkia: Canva
Egilea: MªLuisa Jaussi
