(Diario Feministatik itzulita)
Bihar hasiko dut gizartea hobetzeko lankidetza-aro berri bat, sexista, arrazista eta edadista gutxiagoa izan dadin. Bartzelonako Unibertsitateko (UB) lankide dudan irakasle bat 1996an jaio zen, ni Bartzelonako Unibertsitatean irakasle gisa sartu nintzen urte berean. Berak askoz unibertsitate hobea aurkitu du, eta dagoeneko gogor ari da lanean orain jaiotzen ari direnek aurkituko duten are hobeagoaren alde; horien artean gure familietako batzuk baitaude. Oroitzapen handiak eramaten ditut ibilbide honetan noizbait lan egin eta baita borrokatu ere hobekuntza hau lortzeko topo egin dugun pertsona guztiez.
Frankismoaren garaian feminista aktibo bat nintzen eta 76ko jardunaldi feministetan parte hartu ondoren, harritu ninduen hogei urte geroago berdintasun-batzorderik ez zuen eta protokolorik gabeko unibertsitate batekin topo egiteak, zeinak esaten baitzuen bere baitan ez zegoela jazarpen sexualik eta mehatxatu egiten gintuen hori ikertzen bagenuen, esanez hala erakundea mespretxatzen genuela eta barneko gatazkak sortzen genituela. Jazarpena, ohorea eta ausardia izan nituen egoera hori guztia aldarazi zuen I+G proiektua zuzentzeko. Gauza berberagatik jazarria noa orain ere, baina inor ez da ausartzen lortutakoa zalantzan jartzera, nahiz eta, duela 29 urte bezala, orduan adin hori duten gazteek lortuko dituzten helburuen aurka berdin-berdin jokatzen jarraitzen duten.
Gaztetatik egin izan dut boluntariotza auzo herrikoietan, Paulo Freireren eta haren alfabetatzearen erreferentea izanik. 76ko jardunaldietatik atera ziren hurrengo urteetan kargu politikoak hartu zituzten asko. Beste batzuk auzo herrikoietan geratzea erabaki genuen, emakume guztien feminismoa sortuz, botere handiagoa zutenen ahotsen monopolioa mugatuz eta beste etxe batzuetan garbiketa egiten zuten, sarritan kontraturik gabe, emakumeen bazterketa saihestuz. Haiekin batera egin genituen genero-indarkeriaren lehen detekzio-irizpideak eta biktimak bizirik atera ziren emakume bihurtzeko jardutekoak. Unibertsitatean debekatzen zen hori guztia dagoeneko garatzen ari zen auzo herrikoian, parte hartzeko zoria izan nuen lekuan, eta han bizi izan zituen Paulo Freirek une handiak.
Orain nire denboraren zati handi bat auzo bereko eraldaketetan laguntzera bideratuko dut, zeinak 1978an baztergunea zen garaian amestu zuen proiektua gauzatu baitu dagoeneko (2023an munduko onenaren saria jaso zuen liburutegia barne) eta orain helburu berriak lortzen ari baita. Denbora asko emango dut Jesús Gómez “Pato” izena daraman fundazioa egongo den lokalean, Paulo Freireren Bartzelonako Unibertsitateko irakasle eta lagunik onena izan zenaren izena daraman fundazioan.
Betiko bezala, munduan existitzen diren ontasun infinituak, edertasunak eta egia bilatzearen motibazioak gidatzen dituen pertsona guztientzat egongo naiz eskuragarri.
Besarkada handi bat guztiontzat.
Egilea: Rosa Valls. UBko katedraduna. 1976ko jardunaldi feministetan parte hartu aurretik ere feminista. Espainiako unibertsitateetan genero-indarkeriari buruzko lehen I+G proiektuaren zuzendaria.
